و سنجاقی برای برکه منطق می خواند

 من از فردا می گوییم و او اراجیف می بافد

  رودی می دود برای من دریا هدیه اورد

و ماپچ پچ کنان هوا می شویم

چرا نباید برای حس خواستنش

احساساتی بود

نگاه کن....

       نسل باد از دور می آید

هر شب جواب می­شود از پشت در [سلام]

یک مشت نامه سمت خدایی بدون نام

یک مشت نا...د ِ حرف/بزن توی گوش من

[آهسته تر دوباره بگو از خودت برام]

شرجی­ تر از مشاجره­ی خرده شیشه­ها

شرجی­تر از تشنج ِ ترسوی انتقام

من را به قصد کشت کسی بوسه می­زند

هر شب میان خستگی خیس خواب هام

هر شب که از میان خودم غلت / می خورم

از این کمیک تلخ به ته مانده­ی درام

آن روزها که آمدنت دیر و زود داشت

زل می زدم به پوچی این کوچه­ها مدام

زل می ­زدم به صندلی لیز لحظه ها

به اشتهای کور خودم پشت میز شام

***

هی می­دود به سمت ِ/خدا می­دود هنوز

تا پله­های چندم از این راه ناتمام...

(صدیقه حسینی)